Scar Tissue is anders. Het kwam uit in 1999 als eerste single van het album Californication en werd een van de meest geliefde nummers van de band. Het won een Grammy voor Best Rock Song.
Geboren uit een moeilijke periode
Scar Tissue ontstond in een zware tijd voor de band. Anthony Kiedis worstelde met verslaving en herstel, en gitarist John Frusciante was net teruggekeerd na zijn eigen gevecht met drugs. De tekst is autobiografisch en rauw. Het gaat over de littekens die we allemaal dragen, en over hoe die ons vormen. Over acceptatie, en over schoonheid in wat gebroken is.
Muzikale schoonheid
Scar Tissue draait om ingetogenheid. De intro van John Frusciante is simpel en onvergetelijk, en zijn solo raakt zonder te overdrijven. De baslijn van Flea is melodieus en ondersteunend. Chad Smith weet precies wanneer hij moet inhouden en wanneer doordrukken. De productie van Rick Rubin geeft het nummer ruimte om te ademen.
De videoclip
De clip, geregisseerd door Stéphane Sednaoui, toont de bandleden gehavend in een cabrio door de woestijn. Geen ingewikkeld verhaal, alleen de band, de weg en de muziek. De eindeloze woestijn past bij de thema’s van het nummer: eenzaamheid, zoeken en uiteindelijk rust vinden.
Emotie opnemen
Scar Tissue speel je niet zomaar, je moet het voelen. Bij SoundQuest in Veghel namen we de tijd om de juiste sfeer te maken. De huiskamersfeer van de studio hielp ons om kwetsbaar te zijn. De gitaartoon, de zang, de kleine dynamiek: alles moest kloppen.
Onze interpretatie
Als tributeband voelen we bij Scar Tissue een grote verantwoordelijkheid. Het nummer verdient respect en ruimte. In onze opname probeerden we de kwetsbaarheid en de hoop te vangen. We hopen dat je bij het luisteren voelt wat wij voelden tijdens het opnemen.